الشيخ السبحاني
125
نظام اخلاقى اسلام (تفسير سوره مباركه حجرات) (فارسى)
12 بدبينى 12 . « يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اجْتَنِبُوا كَثِيراً مِنَ الظَّنِّ إِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ إِثْمٌ وَ لا تَجَسَّسُوا وَ لا يَغْتَبْ بَعْضُكُمْ بَعْضاً ، أَ يُحِبُّ أَحَدُكُمْ أَنْ يَأْكُلَ لَحْمَ أَخِيهِ مَيْتاً فَكَرِهْتُمُوهُ ، وَ اتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ تَوَّابٌ رَحِيمٌ ؛ اى افراد باايمان ! از بسيارى گمانها بپرهيزيد ؛ زيرا برخى از گمانها گناه [ و بىاساس ] است ؛ در امور مردم كنجكاوى نكنيد و از يكديگر غيبت ننماييد ؛ آيا كسى از شما دوست دارد كه گوشت برادر خود را در حالى كه مرده است ، بخورد ؟ حتما اين كار را بد و ناپسند مىشماريد [ غيبت برادر مسلمان همانند اين عمل است ] و از مخالفت خدا بپرهيزيد ؛ خداوند توبهپذير و رحيم است » . در اين آيه ، خداوند جامعه اسلامى را ملزم مىسازد كه سه اصل اخلاقى را به عنوان حق لازم - كه از لوازم و آثار اخوت اسلامى و برادرى دينى است - نسبت به يكديگر رعايت نمايند ؛ اينك به طور